De klok een tijdje stilzetten
Dit moet duidelijk zijn: de klok kan niet teruggedraaid worden, wel in zekere zin een tijd lang stilgezet. Dankzij nieuwe medicatie, die de aanwezigheid van een belangrijke signaalstof in de hersenen verhoogt. Medicatie die de ziekte zelf voorkomt of geneest is nog niet beschikbaar. Maar de huidige medicijnen zijn toch al een heel belangrijke aanwinst.
In werkelijkheid loopt het ziekteproces in de hersenen verder, maar het samenspel van de hersencellen wordt zodanig gestimuleerd dat er gedurende maanden tot tegenwoordig wel ruim een jaar geen functieverlies te merken valt. En dat is een kostbaar stuk levenstijd, met — als je er vroeg genoeg bij bent — vaak nog goede communicatie en een hoge graad van zelfredzaamheid. Men heeft bijvoorbeeld aangetoond hoe die moderne medicijnen de opname in een verzorgingstehuis zoniet voorkómen dan toch uitstellen.
Er is nog een tweede soort geneesmiddelen die grote diensten kunnen bewijzen, meer bepaald om gedragsproblemen te verhelpen. Ze doen wel niets aan het verstandelijk functioneren, maar ze helpen overmatige agressiviteit temperen, overmatige onrust — met inbegrip van dwaalzucht — wegnemen, het dag- en nachtritme herstellen... zodat het leven niet alleen voor de dementerende, maar ook voor de samenwonenden veel leefbaarder wordt.
Met de arts moet steeds overlegd worden welke medicatie aangewezen is.
Medicatie is dus ongetwijfeld waardevol, maar het accent ligt toch op “menselijke” middelen. In de eerste plaats fysische, emotionele en mentale stimulering.
Als dementerende kan men dat een tijd lang zelf: de actualiteit volgen, contacten onderhouden, tuinieren, fietsen, wandelen... Later zal men daarbij geholpen moeten worden door de omgeving, mogelijk bijgestaan door professionele hulpverleners, zoals ergotherapeuten.
Tenslotte zal men aangewezen zijn op goede verzorging.