Herschilderingen
Kunst als venster naar herinnering en verbinding
Herschilderingen is een inclusief kunstproject waarbij mensen met dementie in woonzorgcentra, begeleid door een kunstenaar, nieuw leven schilderen in ons gedeeld Vlaams erfgoed. Hun unieke kunstwerken stellen ze tentoon in diverse musea verspreid over Vlaanderen. Als apotheose worden ze er ook geveild.
Herschilderingen is een gezamenlijk project van Vlaamse woonzorgcentra, Vlaamse musea en Alzheimer Liga Vlaanderen. Het project maakt connectie met het brede publiek via inclusie, empathie en gedeeld cultureel erfgoed.
Contact maken
Dementie wordt vaak gezien als een film die langzaam terugdraait naar zwartwit. Herschilderingen breng de kleur terug op het scherm.
Herschilderingen is een kunstproject dat niet graaft naar wat verloren is gegaan, maar viert wat er in het 'nu' nog schittert. Het zet mensen met dementie op een positieve en verbindende manier in de kijker.
Voor mensen met alzheimer of een andere vorm van dementie kan creativiteit een bevrijdend alternatief voor het woord zijn. Waar taal soms tekortschiet, opent kunst een venster naar herinnering, gevoel en verbondenheid.
Herschilderingen is geen therapie, maar co-creatie: Herschilderingen spreekt bewoners van woonzorgcentra met dementie aan op hun talent, niet op hun diagnose. Herschilderingen gelooft in de kracht van kunst als expressiemiddel, als bron van vreugde en als manier om contact te maken met jezelf, anderen en de buitenwereld.
Gezamenlijk doek, gedeelde taal
Schilderen doe je in het project Herschilderingen nooit alleen. Herschilderingen is een uitnodiging aan familie, vrienden, vrijwilligers en begeleiders van mensen met dementie in een woonzorgcentrum om mee aan te schuiven in het atelier. Juist wanneer de vertrouwde gesprekken moeilijk worden en de onderlinge herkenning soms vervaagt, biedt het gezamenlijke doek een nieuwe, gedeelde taal.
Samen een kleur mengen, een penseelstreek zetten of simpelweg naast elkaar creëren, zorgt voor een bijzonder verbindend moment. Voor familieleden is dit vaak een herontdekking: ze zien hun naaste niet langer door de bril van de diagnose, maar als een actieve maker met een eigen talent.
Zo wordt de workshop een plek waar niet alleen verf wordt gedeeld, maar waar de menselijke klik weer centraal staat. Samen schilderen wordt zo letterlijk samen herinneren.