Geen medicijn, wel ondersteuning
Het verhaal van Mauro Pawlowski toont: er is geen genezing voor dementie, maar je staat er niet alleen voor.
“Wat kan ik doen? Er bestaat geen medicijn.” Mauro Pawlowski sprak open over zijn diagnose dementie op jonge leeftijd. Niet vanuit verslagenheid, maar als deel van een proces van aanvaarding.
Zijn woorden komen binnen. En ze kloppen: vandaag bestaat er nog geen genezing voor dementie. Maar dat betekent niet dat er niets meer mogelijk is.
Blijven kijken naar wat wél kan
Een diagnose verandert veel, maar niet wie je bent. Mensen met dementie blijven mensen met talenten, passies en een eigen verhaal. Mauro blijft muziek maken en toont zo dat het leven niet stopt bij een diagnose. Integendeel, het blijft belangrijk om te blijven kijken naar wat wél kan en hoe levenskwaliteit zo lang mogelijk behouden kan blijven.
Het belang van openheid
De openheid van bekende mensen zoals Mauro speelt een belangrijke rol. Ze doorbreekt het taboe rond dementie en maakt de ziekte zichtbaarder en bespreekbaar.Zeker bij jongere mensen wordt dementie nog vaak niet verwacht of herkend. Getuigenissen helpen om signalen sneller te erkennen en erover te praten, thuis en op het werk. Ze verlagen ook de drempel om hulp te zoeken, waardoor mensen zich minder alleen voelen en sneller ondersteuning vinden.
Je staat er niet alleen voor
Bij Alzheimer Liga Vlaanderen staan we klaar voor iedereen die met dementie te maken krijgt, zowel personen met dementie als hun omgeving.
Je kan bij ons terecht voor
- een luisterend oor via de Dementielijn;
- contact met lotgenoten;
- betrouwbare informatie;
- activiteiten die verbinden.
Want ook al is er vandaag geen medicijn, er is wél hulp.
Foto: Dirk Annemans